«Պարծենկոտ մարդը»

                                                                                                                                                                                                                                                       Պարծենկոտ մարդը

Կար – չկար մի պարծենկոտ մարդ կար:  Նա միշտ ասում էր.

  • Ես ամենա՜ խելացին եմ , ամենա ուժեղը, ամենա գեղեցիկը ամեն՜ա ամե՜նան եմ:

Բակում նրան ոչ ոք չէր սիրում, դպրոցում ընկերներ չուներ: Մի օր նա եկավ տուն լաց լինելով, մայրիկը հարցրեց.

-Ի՞նչ է պատահել, ին՞չու ես լալիս:

Նա սաց այսօր ես պաևտվեցի վազքի մրցույթում, դպրոցում չկարողացա լուծել մաթեմատիկայի խնդիրը: Բոլորը ինձ ծաղրեցին և ասացին, որ ես ստախոս և պարծենկոտ մարդ եմ:

Մայրիկն ասաց, որպեսզի ունենաս ընկերներ դու պետք է վերջ դնես քո գլուխ գովելուն պետք է լինես ավելի համեստ և գործով ապացուցես թե ինչ կարող ես անել:

Տղան լսեց մայրիկի խրատը և այլևս երբեք չպարծեցավ: