За обман – единица

За обман – единица 

Решили звери своих детей учить. Построили они школу, собрали зверят и      посадили их за новенькие парты.

На дворе солнышко, птицы поют, шумит ветерок, а в классе тихо. Зверята         сидят смирно и слушают учителя. Только зайчонок Куцый Хвост всё в окно смотрит – очень ему хочется побежать-поиграть.

И начал он зевать. Другие звери тоже стали зевать. Зевнуть захотелось и учителю – Ежу Ежовичу.

В это время Куцый Хвост поднял лапу.

  • Ёж Ежович, – сказал он, – у меня, наверно, голова болит.

  • Что это значит? Почему – наверно?

  • А потому, что она у меня падает. Совсем не держится.

  • Тогда иди к доктору. Он даст тебе лекарство

„Не боли голова”.

Зайчонок очень не любил лекарства и потому сказал:

  • Н-не пойду… Н-не дойду…

  • Проводите его, зверята, – сказал Ёж Ежович.

Медвежонок и волчонок повели зайчи´шку к двери.

А зайчишка идти не хочет.

  • Послушай, дружок, – сказал учитель, – разве ты не болен?

У зайчонка задрожали усы.

  • И-и-и, – тихо сказал он. – Это вчера голова болела.

Это я забыл.

  • Вот оно что! – сердито сказал учитель. – Тогда садись на место. Поставим тебе единицу. За обман.

Зайчишка весело побежал к своей парте.

Запишите эти слова в единственном числе.

Дочери,  матери,  имена,  музеи, трамваи, сыры, мамы, сады, шкафы, столы, студенты, журналы, рыбы, подъезды, входы, выходы, фильмы, лифты, комнаты, диваны, кабинеты, районы, коты, классы, университеты, рестораны, мониторы, фирмы, стадионы, ноты, вазы, годы, режиссёры, поэты, игры, театры, девочки, мальчики, бабушки, дедушки, дочки, парки, кошки, собаки, книги, врачи, подруги, чашки, чайники, юбки, ёлки, книги, поликлиники, библиотеки,  яблоки, ели, ночи, рояли, моря, яйца, слова, платья, кресла, окна, здания, деревья, месяцы,  курицы, консерватории, аудитории, кухни,  семьи, лекции, отцы, дни, щенки, люди, братья, стулья,  друзья, мужья, деревья,  листья, сыновья, дома, профессора, города, глаза, ножи, гаражи, врачи, мячи, тёти, дяди.

Напишите формы множественного числа:

брат-братья

лист- листья

муж-мужья

стул-стулья

сын-сыновья

дерево-деревья

друг-друзья

 

имя-имена

время-времена

 

дом-дома

профессор-профессора

номер-номера

паспорт-паспорта

глаз-глаза

адрес-адреса

лес-леса

вечер- вечера

город-города

мать-матери

дочь-дочери

 

отец-отцы

конец-концы

день-дни

огурец-огурцы.

ребёнок-ребята

человек- люди 


 

Հայրենագիտություն

1. Համացանցից կամ որևէ գրքից, Ձեզ դուր եկած բարբառով, առանձնացնել ու բլոգում տեղադրել ինչ-որ հումորային  պատմություն կամ  երկու նույն բարբառով խոսող մարդկանց երկխոսություն։

Ծիտրո Ալեքը տեսնում է փողոցով անցնող պակասավոր մի մարդու եւ սկսում հռհռալ: -Ընչի՞ կը խնդաս,- հարցնում է Պոլոզ Մուկուչը: -Հլը էն մարդուն աշե, ինչղ օր իսանի մանդռուք էղնի… -Ծո, խելքի արի, ո՞ւմ վրա կը խնդաս, ինչ նպատակով կը խնդաս, ի՞նչըղ կը խնդաս,- հանդիմանում է Մուկուչը: -Ի՞նչըղ կը խնդամ,- վիրավորվում է Ալեքը: -Տեղին բդի խնդաս,- վրա է բերում Մուկուչը,- խնդալ կա` լացի պես է, խնդալ կա` քացու պես է, խնդալ էլ կա` գյուլլի պես է, կրնա էղնի մարդ սպանէ, հասկցա՞ր…

Ինչո՞ւ լռեցիր

Մի օր Մուկուչին ասացին. -Քո մոտիկ ընկեր Ծիտրո Ալեքը քեզի կը բամբասէ: Մուկուչը մտքերի մեջ ընկավ: -Ինչո՞ւ լռեցիր,- հարցրին նրան: -Կը մտածեմ, թե ի՞նչ լավություն եմ էրել, օր ընձի կը բամբասէ,- պատասխանեց Մուկուչը:

2. Ձեր ընտրած բարբառի մասին մի քանի նախադասությամբ գրեք` ո°ր մարզում,  գյուղում, քաղաքում են օգտագործում այն, ծագումը։

Ես գրել եմ հայտնի գյումրեցի  զվարճաբան-առակախոս Մկրտիչ Ղազարոսի Մելքոնյանի, նույն ինքը  Պոլոզ Մոկուչի հումորներից։

Նա  եղել է Ավետիք Իսահակյանի դասընկերը։ «Պոլոզ» է կոչվել բարձրահասակ լինելու պատճառով։ Պոլոզ Մուկուչի անվան հետ են կապվել հայկական միջավայրում ստեղծված շատ առակներ և սրախոսություններ, որոնք մինչ այդ վերագրվում էին օտար առակախոսների։ Այս առումով Պոլոզ Մուկուչը ինչ-որ չափով նպաստել է հայ բանավոր երգիծանքի ազգայնացմանը։

Ըստ հասած տեղեկությունների՝ առևտրական միջնորդի դեր է կատարել։ Նաև շուկայում ձմերուկ ու սեխ է վաճառել։ Ժամանակակիցները պատմում են, որ ուրախ-զվարթ բնավորություն ուներ, բայց աշխատանքի ժամին ուշքումիտքը ապրանքների վաճառքն էր, գնորդներին գոհ սրտով բավարարելն ու ճանապարհելը։ Նա չափազանց սրամիտ մարդ էր, սակայն կատակներն անում էր լուրջ դեմքով և ինքը չէր ծիծաղում, իսկ դիմացինները ծիծաղից ուշաթափվում էին։

Կարճ ըսած գրել եմ Գյումրվա հումորի և բարբառի մասին  ։